Cayman

Porsche Cayman (987c)

Prace nad tym modelem trwały 2 lata, a gotowy samochód po raz pierwszy zaprezentowano na Salonie Samochodowym we Frankfurcie w 2005 roku, na rynek trafił rok później. Mówiąc najprościej jest to Boxster II generacji ze stałym dachem, tak więc Cayman również jest dwuosobowym autem z centralnie umieszczonym silnikiem. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku Boxstera, tak i większość produkcji Caymana powstaje w fińskiej fabryce Valmet Automotive (w 2012 roku produkcja ma zostać przeniesiona do zakładów Magna-Steyr w Grazu). Pozostałe egzemplarze zjeżdżają z taśm montażowych w Zuffenhausen w Niemczech.

Jako pierwsza rynku pojawiła się wersja Cayman S. Wyposażono ją w 6-cylindrową jednostkę napędową w układzie przeciwsobnym, o pojemności 3.4 litra, będącą rozwinięciem motoru z Boxstera S (głowice pochodziły z silnika Porsche 997S). Silnik ten dysponował mocą 295 KM i momentem obrotowym 340 Nm. Napęd przenoszony był oczywiście na tylne koła za pośrednictwem 6-biegowej, manualnej skrzyni biegów (Getrag 466), lub 5-biegowego automatu typu Tiptronic.

W lipcu 2006 roku na rynek wprowadzono podstawową wersję Caymana, nazwaną po prostu "Cayman". Posiadała ona 6-cylindrowego boksera o pojemności 2.7 litra (245 KM i 273 Nm). Standardowo bazowy Cayman był wyposażony w 5-biegową skrzynię manualną, a w opcji dostępny był automat Tiptronic, lub 6-biegowa skrzynia manualna z modelu Cayman S. Caymana można było doposażyć m.in. w aktywne zawieszenie (PASM), hamulce ceramiczne (PCCB), reflektory biksenonowe oraz pakiet Sport Chrono znany z innych modeli Porsche. Cayman doczekał się też wersji limitowanej - Cayman S Porsche Design Edition1, bo tak brzmi pełna nazwa tej wersji, powstał z okazji 35 rocznicy powstania Porsche Design. Dostępny był tylko w czarnym kolorze lakieru, również wnętrze wykończone zostało czarną skórą z dodatkiem, a jakże, czarnej Alcantary. Cayman S PDE1 standardowo wyposażony był w zawieszenie PASM i 19 calowe koła, zastosowane już wcześniej w 911 (997) Turbo, plakietkę z wygrawerowaną nazwą wersji specjalnej, zegary z napisami "Porsche Design", a także czarne naklejki na karoserii. Oprócz samochodu, nabywca tej limitowanej wersji Caymana otrzymywał elegancką walizkę zawierającą zegarek "Flat Six Chronograph", scyzoryk, okulary przeciwsłoneczne, długopis oraz breloczek - oczywiście wszystko w czarnym kolorze. Liczbę egzemplarzy Caymana S PDE 1 ograniczono do 777. Pierwsze egzemplarze trafiły do klientów w listopadzie 2007 roku (Cayman S PDE 1 sprzedawany był jako model 2008).

Warto wspomnieć jeszcze słówko o osiągach Caymana S - model ten jako drugi w historii (po 944 Turbo) dorobił się przydomku "Carrera Killer", ze względu na bardzo zbliżone do podstawowej 911 czasy z testów (a w niektórych warunkach nawet lepsze). Niektórzy doszukiwali się w fakcie niedostępności dyferencjału ze zwiększonym tarciem (nawet w opcji) celowego działania Porsche, mającego nie dopuścić do "zagrożenia" podstawowej wersji modelu 911.

W roczniku modelowym 2009 przeprowadzono kilka modyfikacji. W bazowej wersji Cayman starą jednostkę o pojemności 2.7 litra zastąpiono motorem o pojemności 2.9 dysponującym mocą 295 KM i momentem obrotowym 300Nm, a w wersji Cayman S wprowadzono bezpośredni wtrysk paliwa, dzięki czemu moc wzrosła do 320 KM, a moment obrotowy do 370 Nm. Z oferty wycofano przekładnię automatyczną Tiptronic, a w jej miejsce wprowadzono 7-biegową, dwusprzęgłową skrzynię oznaczoną symbolem PDK. Z oferty zniknęła także 5-biegowa skrzynia manualna z bazowego Cayman - od tej pory standardem jest 6-biegowa przekładnia. Przy okazji zmian technicznych odświeżono delikatnie wygląd zewnętrzny (zmieniono kształt zderzaków, w oświetleniu pojawiła się technologia LED). Jako fabryczna opcja pojawił się tylny dyferencjał ze szperą.